ben gene düşündüm.
insanlığımızı düşündüm.
ama kısa yönlü insanlığımızı düşündüm.
bakıyorsun çevrene en dibinde yakının gördüğün insandan bile bir anda beklenmedik davranışlar görebiliyorsun..
" sen şöylesin. sen böylesin. sen süpersin. sen süper değilsin.
doğru düşünüyorsun. yanlış düşünüyorsun. ne düşünüyorsun?
bence düşünmelisin. bence düşünmeden davranmalısın.
farkında mısın? farkında olmadan yaşaman lazım. farkında olman lazım."
iyi de neyin abi? karşımda akıl vermek adına uğraşıp giriştiğin 2 kelimenin mi? senin mi? senin de atar yaptığın ve ilginin sana dönmesini sağlayan ince çizgideki şikayetlerinin mi? neyin farkında mıyım? olmalıyım?
hepsi birbirine bağlı gibi gözükse de bağımsız cümleler bunlar. hiçbirini peş peşe kullanmazsın, kullanamazsın.. o zaman peki neden? laf söyleyen balkabağı olmak için mi?
bir insan bir insana değer verdiğini belli etmek için nasıl davranmalı ne yapmalı? sadece emredici şekillerde bir şeyler söyleyerek mi?
o zaman sıçmışız biz toplum olarak. hem de "montla sıç"mışız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder