bazen kafama bir huni takıp elimde küçük turuncu bir leğen ile direksiyon yapıp bayır aşağı koşmak istiyorum. ağzım avaz avaz açık, koşarken hava dolucak böyle içine. çok ciddi.
sinirlendikçe özellikle. sinirlenince insanlar vurup kırar değil mi? vuramıyorum. vurunca elim acıyor. elim acıyınca kanıyor. kanadıkça çirkin oluyor. zaten tırnak yeme gibi bir hastalığa tutuldum çirkin çirkin. bir şeyler kırayım rahatlarım dedim herkes gibi, sonra manyak mıyım zarar işler neden dedim. diyene kadar elim siyah koku yayan mumluk şeysine dokanmış çoktan. ana düştü yere. kırıldı. üzüldüm lan. niye kırıldı o şimdi. ne güzel şurup koyunca tütsü gibin koku yayıyordu. ışık da yayıyordu. güzeldi yani. üstelik yeni de almıştım. sahi, güzel olan şeyleri neden kırıyoruz bu hayatta?
kırık olan parçayı üzerine koyunca hiç kırılmamış gibi duruyor. ama güvenemiyorsun haliyle. düşündüm çöpe atmak mı yoksa güzel diye hiç dokunulmayacak yerde saklamak mı diye. farklı bir karar aldım. ben yapıştırma taraftarıyım. sonuçta adını bilmediğim ama dışını görünce tanıdığım çok etkili koyu japon abi bir yapıştırıcı var, porselen zaten bu. cam olsa olmazdı evet, ama porselene şans vermek lazım bence. altına mum koyup porselene sıcaklığını yayınca ne güzel koku yayacak buharlı buharlı yeniden. ihtiyacı olan sıcaklık, niye çöpe soğuğa atayım ki onu. aslında düşününce var yine bir inatlık bak, bir başarma arzusu..
ama yapıcam, yeniden koku yaydıracam ondan bak. yaparım ben, yaparım arkadaş. ben kalın karton, tahta dondurma çubukları, tüy ve halattan ok yay takımına sadak yapmış insanım, bunu da yaparım. saçlarım artık turuncu olmasa da ben turuncuyum arkadaş. turuncu hep yener. zaten bir irlandalı'nın yenildiği nerede görülmüş, değil mi?
komikli bir not;
google'a "mumlu koku yayan" yazdım. (bir şarkıyı dım dırırdım diye aratmak gibi) ve bu şeyin gerçek adının "buhurdanlık" olduğunu öğrendim. işte nereden nereye. (:
bu kadar bahsedince kendisi de gösterelim hakkı geçmesin;
teşekkürler buhurdanlık. mecazen güzel arkadaşmışsın vesselam.
ve bir teşekkürler de Imany ablamıza (fon için);
