balkon tarlası

benim de artık bana ait bir toprağım var !! üstelik saksılarca !! bankalar acaba artık bana da kredi verebilirler mi ki?

biliyorsun, daha önce " bir boş kalan saksı öyküsü  " içerlemesi geçirmiştim. aylardır o boş saksılar batışıp duruyor gözüme. bitki dediğimiz canlı türü bir doğa harikası bunları biliyoruz zaten. e bakıyorsun hayatına, o kadar da doğa harikası bir hayatın yok. o zaman neden doğanın harikalığını dünyanla şenlendirmiyorsun ki? dememle soluğu dışarıda almak bir oldu. gittim Merve'nin de kanına girdim. bak dedim, toprak dedim, çiçek dedim. abbas bile dedim. fesleğen dedi. tamam dedim. hadi dedi. hadi dedim. güle oynaya gittik, bir fesleğen almadan geri döndük. evet böyle yaptık ama neden yaptık bir sor? fesleğen yok. ama ben. ben ki fayton. fayton ki ben. ki ben fayton. ki fayton ben. dur dur ahhaaha, gittim sarmaşık güllerinden aldım. pembiş pembiş olacak büyüyünce abisi ablası. sonra organik yaşam (annemin ses tonu kulaklarımda çınlarcasına) dedim, çeri domates aldım, salkım domatesi aldım, kocaman büyüyen domateslerden de aldım, baktım hızımı alamıyorum tutmayın küçük enişteyi naralarıyla marul tohumlarından bile aldım. tabi saksılar da aldım, topraklar da aldım.  (dırılıriinkk, burada fon müziğimiz devreye giriyor;  fon müzüğü içün dıkla) 

sanıyorum bugün tam 4 saatimi harcadım bu güzellere. üstümü başımı balkonu toprak moprak biraz batırdım ama foşur foşur akıtınca cillop gibi oluyor zaten. ama varya, allahım nasıl mutluluk verici, çıldırıcam sandım. hem böyle çocukken toprakla oynamaya geri dönmüş oluyorsun, hem bir sürü canlıya hayat veriyorsun, büyüyecek de bunları yiyeceğim diyorsun, koklayacağım diyorsun, amanini diyorsun, hanimiş de hanimiş bile diyorsun, hatta bir ara satarım lan pazara gidip bunları ben diye çirkinleşiyorsun ama insanların da organik yaşantıya özendirmek için bunların hepsi. valla bak. =) hatta güllerim açınca belki gül reçeli de yaparım, da diyorsun. (4 saati nasıl harcadığımız da böylece ortaya çıktı ha.) hayallerde geziyorsun, üstelik bunlar ulaşılması zor olmayan hayaller.. evet daha hepsi çok küçük, anne karnındaki fetüs gibi ama büyüyecekler lan!! salkım salkım olacaklar, kopartıcam tuzlaya tuzlaya şopur şopur yiyecem daha onları ben. gül ağacım da minik ama arsızlaşmaya başladığı anda önünü kimse alamayacak kontrolden çıkacak coşacak da coşacak. (kuzguna yavrusu şahin görünürmüş nitelikli nasıl ballandırıyorum ha hehe.) hıdırellez sabahı dileğimi köküne gömecem daha onun ben. başkaların gömmesini de sağlayacağım, böylece sırlarını haince öğrenmiş olacağım. slakdja 

o değil de, deli gibi 5 dakikada bir gidip gidip kontrol ediyorum büyüdüler mi diye. =) 2 haftaya büyürmüş yeşerirmiş tohumlar.. o günlerini de göreceğiz keretaların inşalla. 

hepsini çok farklı metotlarla etkim. tabi ya, yılların çiftçisi sanki. ama ilk başta 2 3 tanesine çok tohum koydum, umarım büyüyebilirler.

güllerim büyüyünce de klip çekicem onlarla bir hülya koçyiğitmişçesine. yönetmen olarak da kartal tibet'i arayacağım. inşallah beni kaale alır. almazsa da canı sağ olsun be. =) 

hay allahım deli deli sırıttıyor şu cimcimeler beni ha. meğer çiftçi olmak ne mutlu meslekmiş kardeşim, okulu bırakıyorum!! saldkja. dur lan, kaç senenin üzerine ayıp olmasın yine okuyayım, bir an önce emeklilik gelsin diyeyim bari. bahçeli ev alırım hem. denize de sıfır. (bak yine hayaller diyarına..) arsadan en az 10 dönüm. hatta gel bu dönümü 20'ye çıkarsak, yanına bir de hayvancılığı eklesek.  büyükbaş küçük baş etin kilosu da iyi hacı. sütü mütü de var bunların. yağı da var. yumurtası da.(kümese de daldık) hayvanlara tarımcılık için ayırdığım diğer 10 dönümün 1 buçuk dönümünü buğday ekip saman neyin etsem, kuzulara çaylarımdan çimenliklerimden kekikler yedirsem, hayvanlardan gelen tezeği de gübre etsem bağlara batçalara. lan ne giren var ne çıkan. ne tıkırtı var ne sıkırtı var. paraya paraya demem ha. o zamana 18 çocuk da yaparım hem, onlar da kendi aralarında ev ocak kurup büyüse nüfusu 60'a bağlasak, vallahi yeni republic oluşturucam az kaldı. ama bak ilerde bizim bir ananemiz vardı, çok çılgındı, 13 küçük saksıyla başlamış bu işe, ve hatta bu saksılardan bir tanesi yörsan tenekesinden, bir tanesi bahçıvan peynir kutusundan, bir tanesi de gönül yoğurt kasesinden inanabiliyor musunuz deyip ne hava atarlar ha. işte ticaretçi olacaksan, sıfırdan olacaksın!! tırnaklarınla kazıya kazıya geleceksin, ama sonra o tırnakların içlerindeki toprak parçacıklarını çıkartmayı da unutmayacaksın!! unutmayacaksın ki insanlar seni kanalizasyonda çalışıyor sanmasın. şimdi çık git ve tırnaklarını temizle.. ve çık git ki saksılar ne alemde son bir göz at. ama sabırlı ol.

toprak gerçekten bütün negatif elektiriği çekiyormuş bu arada. negzel. =)

moulin rouge

" the greatest thing you'll ever learn is just to love and be loved in return. "

bir insan öldüğünü en başta söylenen bir insan için filmin sonunda ne kadar üzülebilir? üstelik filmi yeniden izliyor olsa da aynı ve hatta daha da katlanan şiddet ile.


3. kez izledim az öncelerden sevdiğim bir mekanda. en son izlememin üzerinden çok geçmiş, ama çoğu sahneleri kazımışım aklıma feci. sanırım çok duygusallı bir gün geçirdim, istesem de istemesem de e biraz da dişi soyusun sevmesen bile fazla romantikliği duygusallılığı yine de hemen etkilenip "ayy" olabiliyosun haliyle. ya da adamlar harbiden işin saflığına değinerek inceden vuruyorlar seni, hakkını veriyorsun haliyle. uzatmayacağım, film bittiği gibi kırmızı gözlerimi insanlara çaktırmayıp eve koşarak gelme isteğinde buldum kendimi. çünkü höyküre höyküre ağlayabilecektim. ve koştum da. ve höykürdüm de. ama o kapının önünde anahtarı yuvasına takıncaya kadar yalan yok akla karayı seçtim. filmin bohemliği ile hayatın bohemliliğini alakasız yollardan birleştirip ayakkabılarımı çıkaramadığım o dakika ana bacı dümdüz girdim veriştirdim.

teşekkürler mulen ruj.. tam 23 dakika 37 saniye. bayağıdır olmamıştı.. bir enerji patlaması gibi ama bir enerji depolaması gibi de. silkinip kendine gelip zidler'in tenor sesinden "the show must go on" çalıyor kulakta. adam haklı lan aslında. zidler'e kıl kapsan bile filmde haklı herif. çünkü show must go on aga. zaten filmin sonunda zidler dük'ün alnının çatına gömdürdüğü yumruk onun bile aslında ne kadan narin ne kadan içinde beslediği bir kalbi olduğunu göstermiyor mu?

filmde aslında bir sahne vardı onu bulmaya çalıştım velhasıl bulamadım. bundan mütevellit dillere destan insanı kendisine hayran bırakıp tüyleri tiken tiken izleten "roxanne" sahnesini ekliyorum (abinin sesi de tom waits'in yandan yemişi he);

çok uzatmak istemiyorum, çünkü hem film hem filmin sonuncunda koşturarak eve gelip höykürmek hem bira hem de an itibari ile saat adamı çarpıyor kardeş. lakin şu filmden etkili bir alıntı düşmeden gitmeyeceğim tabi ki de.

" when love goes to the highest bidder, there can be no trust.
without trust, there is no love. "

(buraya aslında film eleştirisi diye geldiydim, olmadı. kafa gitti kafa. kafa yaşlı kafa.kafa ölmüş kafa. hadi 4üncüye kısmet. )

gevelemeç

selaminko. öncelikleko teyipinko çalıştırayımko fonko müzüko ferahlatsınko.

heh.
az biraz feysbuk tespiti sışmaya çalışacağım buraya. sanırım atar yaptım tatar yaptım ramazana bağladım. ha konunun sonu nerede biter bilmiyorum bak önceden uyarayım.

paylaşım denilen bir hastalık var burada. senelerdir önü alınamaz bir çılgınlık. futraftır, vidyodur, yazıdır, oyundur, şarkıdır ottur boktur her telden o biçim.. buna kayıtlı olunca siteyi ister istemez kullanmak zorunda kalıyorsun. bir tür sorumluluk gibi. aslkdj. dur dur, sakin. gülmek yok ciddiyiz lan şurada. heh. sen şimdi öyle bir insansın ki, paylaşımı çok seven tiplerden değilsin. e günümüz modasını da seven tiplerden değilsin. e nesin lan sen? öaskjdh dur ya, ciddi de olamıyoruz iki dakika. he. ne diyorduk. böyle garip bi varlıksın, insan olduğunu enayilik yaşadıkça hisseden bir tipsin. çünkü insanlar hep enayi olur. iyidirler çünkü. enayi olmayanlarına da hayvan denilir. konu dağıldı bak. dur ama bağlayacağım. şimdi paylaşımsızlık çektiğin evrelerde ama içinden de paylaşacaksın lan savaşı veriyorken böyle psikopatça bir iş ama yaklaşık 29 ila 42 dakika arasında düşünüyorsun(cümle çok uzun olduğundan anlamını yitirdi di mi lan). sonra abartmanın lüzumu yok lan manyak deyip paylaşıyorsun(bu tamamen çoğu zaman benim için şarkılar açısından oluyor), hop asılı kalıyor şarkı orada. yahut böyle ülke çapında bilindik bir konu üzerine bir şey yazıyorsun, hop gene mandallama. sonra lan diyorsun sizin dininizi imaninizi paraşsdaj yok dur melek subaşı'na bağlamicam.. ama bak mesela, gündemsel aşk meşk işlerinden paylaşımlar yapsan, ağlasan zırlasan, "beni kimse sevmii =( " yazsan, yahut böyle şırfıntı nitelikli birine ayar versen, göndermelerde üzerine olmasa obaa senden büyük yok, layklar o biçim patır patır.. şarkılar da böyle. kulağa hoş gelen değil, ayarlı mayarlı gülüm keten helvalı yandan yemiş mantıkla sokup sokuşturulmuş işler sisilesine bürününce moda ikoncanı oluyorsun. uff bu çok tatlı oluyorsun. burcucum çok güzel çıkmışsın oluyorsun. ne lan bu. bundan mı ibaretiz. gülşen'den "ırgalamaz beni" parçasını paylaşınca mı? aga beni ırgalattırıyor lan. hande yener'den "hasta" mı? yeminle ince hastalık sebebi. bi de ismiyle birlikte soyadını söylemekte zorlandığım kabasarıdayı var ya da tersi işte ne boksa "insan sevmez mi?" demiş. sevmiyorum lan. soğuttunuz lan hayattan. eskiden Grup Vitamin dinleyip zevkten dört köşe olurduk, sözlere bak ohahaha geberikleşirdik. derken serdar abimiz bozdu önü alınmaz yollarda, burak abimiz girdi bir ara devreye girmesiyle çıkması bir oldu o yavrumunda, sonra kenan abi de sıvadı ortamı. noluyo lan? nereye gidiyoruz.

90larda ve milenyum çağının başlarında en zevk aldığım işti yazılmış şarkıların üzerine komik sözler yazıp söylemek. Grup Vitamin büyük örnekti çünkü önümüzde.. bi de çıtır kızlar vardı kötü kızlar nerelere de nerelere gider hihihi.(klibiyle macerana dansını bile önce burada öğrenmiştik lan) yaşanacaksaa yaşanacaak!!! (klibinde de çılgın bediş'teki oktay oyunuyordu kırmızılı kırmızılı) güzeldi lan onlar. birkaç iyi adam vardı bi de. lan ahaha. jeep CJ serisinin üstü açık cipin üstünden öpüçük atıyolardı. bizim orda fındık taşınıyor lan onlarla. ahaha. dur yine dağıldı konu, geçen gün yine şöyle kalkışayım dedim hangi şarkının üzerine döşesem diye, bugün de böyle. şarkı yok lan üzerine komiklik yapılabilecek. çünkü hepsi sıçılmış. yeni dönem ikonluklar da komikliğin iğrençleşmiş versiyonunu dinliyoruz zaten. sonra annem kızıyor, millet garipsiyor; neden izlediğin filmleri izliyorsun neden eskilerden gidiyorsun. boğuluyorum anacım boğuluyorum. işin saf olanını seviyorum ben, orcinalliğe oyumu basıyorum bundan mütevellit.

sen onu bunu geç de,
resmen facebook-like kombinasyonunu içerlemişimya la ben. haahha. demek ki, baya sıkılmış canım benim. gideyim de şuradan bir meyve suyu içeyim iki kreker kıtırdatayım. yoksa facebooktan girdik doksanlara daldık uzatırsak 1900lere kadar gidecek. en baştan uyarmıştım aga ben, atarlı girdiğimden nerelerde yüzceğimi kestiremeden daldım yazıya. yüzme dedik de, yaz gelse de bi yüzsekya. simitle yüzsek. insanlara ıslak kum atıp kaçsak. bi de "simiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiğğth" diye de bi oyun vardı bak zamanında çok kalleş bir oyundu. tamam tamam, hadi iyi akşamlaar..

ev ödevi

ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım. ben saf bir insanım.
üüf. sıkıldım. biraz şöyle devam ediciğim.
ben saftirik bir insanım. ben safitirik bir insanım. ben saftirik bir insanım. ben safitirik bir insanım. ben saftirik bir insanım. ben safitirik bir insanım. ben saftirik bir insanım. ben safitirik bir insanım. ben saftirik bir insanım. ben safitirik bir insanım. ben saftirik bir insanım. ben safitirik bir insanım.
biraz da şöyle,
ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. hahhaahhah. " Saftirikoş "u çok sevdim lan, dur biraz daha devam edeyim en iyisi. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.  ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.  ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.  ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.  ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.  ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.  ben saftirikoş bir insanım. ben saftirikoş bir insanım.

edit:
bu akşam çok saygıdeğer aydın bir arkadaş tarafından verilen ev ödevimi tamamlamış bulunmaktayım. ödevi kontrol edilmesi üzerine okuyucu yetkili mercilere bırakıyorum. her biri el ile yazılmış, 60 adet "ben saf bir insanım", 12 adet "ben saftirik bir insanım", 40 adet de "ben saftirikoş bir insanım" içeriyor. böylece 112'ye bağladım, s.o.s gönderttirebilirsiniz.
ha bu arada yöntem, çok sağlam bir kabullendirme yöntemiymiş. ilkokulu da baya özlemişim, sanki elim arı mayalı kokulu yeşil silgi gibi kokuyor.
fon müziği de ekleyeyim bari, sonda oldu ama olsun. kısa zati. yakşanlar.

( ilk şemsiyede "s" harfini taşıyan çocuğa selam olsun. canım benim. )

bir boş kalan saksı öyküsü

çiçeklerim vardı benim. öldüler.

yine olsun. gene pıspıslı sulama şeysileriyle vitaminli su fıslatayım onlara.

"bal kabağı"nı özledim, "balkabağı"nı değil.

başlığa bak. az daha zorlasam yazıyı başlığa yazacak gibiyim. du hele du.

ben gene düşündüm.

insanlığımızı düşündüm.

ama kısa yönlü insanlığımızı düşündüm.

bakıyorsun çevrene en dibinde yakının gördüğün insandan bile bir anda beklenmedik davranışlar görebiliyorsun..

" sen şöylesin. sen böylesin. sen süpersin. sen süper değilsin.

doğru düşünüyorsun. yanlış düşünüyorsun. ne düşünüyorsun?

bence düşünmelisin. bence düşünmeden davranmalısın.

farkında mısın? farkında olmadan yaşaman lazım. farkında olman lazım."

iyi de neyin abi? karşımda akıl vermek adına uğraşıp giriştiğin 2 kelimenin mi? senin mi? senin de atar yaptığın ve ilginin sana dönmesini sağlayan ince çizgideki şikayetlerinin mi? neyin farkında mıyım? olmalıyım?

hepsi birbirine bağlı gibi gözükse de bağımsız cümleler bunlar. hiçbirini peş peşe kullanmazsın, kullanamazsın..  o zaman peki neden? laf söyleyen balkabağı olmak için mi?

bir insan bir insana değer verdiğini belli etmek için nasıl davranmalı ne yapmalı? sadece emredici şekillerde bir şeyler söyleyerek mi?

o zaman sıçmışız biz toplum olarak. hem de "montla sıç"mışız.

tepe tepe

ho ye!!
tatildi dönüştü derken seni çok boşladığımı her gün kafama kaktım sevgili fayton. yazayım dedim, olmadı. ha dedim, olmadı. he dedim, olamadı. sonra ho ye dedim, ana bir baktım döküldü gidiyor kelimeler. ha diyeceksin "bu kelimeler ney lan manyak karı?" vallahi ben de bilmiyorum. ama dönem başlangıcı için çok görme..

şimdi öncelikle çok özlediğim bir manzarayla başlıyorum, tatil geçti bitti. çok da güzeldi. yoğundu keyifliydi.

ama her dönüşümde aklımda kazınan ve üzüldüğüm bir yan var geride bıraktığım. şu;

tam penceremden her sabah uyandığım ve her gece uyuduğum o güzel Boztepe. özleniyor lan meret. ışığıydı, yeşiliydi her parçaya uyan türden bir güzellik. bu da böyle bir anılar şeysi işte. 

ayrıca,

kendimi uzun zamandır hiç olmadığım kadar iyi hissediyorum. çok güzel bir duyguymuş sana da tavsiye ederim pankuş. çavera.

lüküs hayat, oh ne rahat

İnsan dediğimiz varlık çok basit yollardan başka insanın günahına girebilip o günahtan da korkusuz bir şekilde yaşayabilir şekilde yaratılmış. bu ne lüks.

Bir söz vardır özellikle türk milleti için geçerli; "deveyi diken insanı s.ken yaranır." 

bir cümle bu denli temiz bu denli açık bu denli samimi olabilir.

Sonra denilsin ki hümanistlik neden ölüyor, neden olacak lan bal kabağından mı? şimdi bir tane de Neyzen Tevfik'den bir iki kelam bir şey yazacağım, rtük'ten çat diye sansür yiyeceğiz olmayacak. en iyisi yazıyı bitirmek.

Ne demiş insansızlaşan dünyayla alakalı dünyanın en ayık ayyaşı Bukowski abimiz;

"tabii ki bir insanı sevebilirsiniz, eğer onu yeterince tanımıyorsanız."